Home / खबरे / ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਹ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਰਿਹਾ ਇਸ ਕੁੜੀ ਕਰਕੇ ਇਹਨੇ ਸਾਲ ਬੰਦ

ਭਾਰਤ ਦਾ ਇਹ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਰਿਹਾ ਇਸ ਕੁੜੀ ਕਰਕੇ ਇਹਨੇ ਸਾਲ ਬੰਦ

ਇਹ ਸੁਣਨ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਬੰਦ ਹੋਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਹ ਵੀ ਜਦੋਂ ਸਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਨੂੰ ਸੱਤ ਸਾਲ ਹੋਏ ਹਨ. ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਹ ਮਜ਼ਾਕ ਲੱਗ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਹ ਬਿਲਕੁਲ ਸੱਚ ਹੈ। ਇਹ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਪੁਰੂਲੀਆ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਨਾਮ ਬੇਗੁਨਕੋਡੋਰ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੈ। ਇਹ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਸਾਲ 1960 ਵਿੱਚ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਗਿਆ ਸੀ।

ਇਸ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਣ ਵਿਚ ਸੰਥਾਲ ਦੀ ਰਾਣੀ ਲਚਨ ਕੁਮਾਰੀ ਦਾ ਅਹਿਮ ਯੋਗਦਾਨ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਦੇ ਖੁੱਲ੍ਹਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ ਤੱਕ ਸਭ ਕੁਝ ਠੀਕ ਰਿਹਾ ਪਰ ਬਾਅਦ ਵਿੱਚ ਇੱਥੇ ਅਜੀਬੋ-ਗਰੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ ਵਾਪਰਨੀਆਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਗਈਆਂ। 1967 ਵਿੱਚ, ਬੇਗੁਨਕੋਡੋਰ ਦੇ ਇੱਕ ਰੇਲਵੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਔਰਤ ਦੇ ਭੂਤ ਨੂੰ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਅਫਵਾਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਦੀ ਉਸੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਰੇਲ ਹਾਦਸੇ ਵਿਚ ਮੌਤ ਹੋ ਗਈ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਉਸ ਰੇਲਵੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਨੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਪਰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਉਸ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਅਣਸੁਣਿਆ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।

ਅਸਲ ਮੁਸੀਬਤ ਉਦੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਈ ਜਦੋਂ ਤਤਕਾਲੀ ਬੇਗਨਕੋਡੋਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ਮਾਸਟਰ ਅਤੇ ਉਸ ਦਾ ਪਰਿਵਾਰ ਰੇਲਵੇ ਕੁਆਰਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮ੍ਰਿਤਕ ਪਾਇਆ ਗਿਆ। ਇੱਥੇ ਰਹਿਣ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਹੈ ਕਿ ਇਨ੍ਹਾਂ ਮੌਤਾਂ ਵਿੱਚ ਉਸੇ ਭੂਤ ਦਾ ਹੱਥ ਹੈ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਸੂਰਜ ਛਿਪਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਰੇਲਗੱਡੀ ਲੰਘਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਔਰਤ ਦਾ ਭੂਤ ਉਸ ਦੇ ਨਾਲ ਦੌੜਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਈ ਵਾਰ ਰੇਲਗੱਡੀ ਤੋਂ ਤੇਜ਼ ਦੌੜ ਕੇ ਉਸ ਨੂੰ ਓਵਰਟੇਕ ਕਰ ਲੈਂਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸ ਨੂੰ ਟਰੇਨ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਪਟੜੀਆਂ ‘ਤੇ ਡਾਂਸ ਕਰਦੇ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। 

ਇਨ੍ਹਾਂ ਭਿਆਨਕ ਘਟਨਾਵਾਂ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਬੇਗੁਨਕੋਡੋਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਭੂਤਰੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਮੰਨਿਆ ਜਾਣ ਲੱਗਾ ਅਤੇ ਇਹ ਰੇਲਵੇ ਰਿਕਾਰਡ ਵਿੱਚ ਵੀ ਦਰਜ ਹੈ। ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰ ਇਸ ਔਰਤ ਦੇ ਭੂਤ ਦਾ ਡਰ ਇੰਨਾ ਵੱਧ ਗਿਆ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਵੀ ਕੰਨੀ ਕਤਰਾਉਣ ਲੱਗੇ। ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਇੱਥੇ ਆਉਣਾ-ਜਾਣਾ ਬੰਦ ਹੋ ਗਿਆ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਕੰਮ ਕਰ ਰਹੇ ਰੇਲਵੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਵੀ ਡਰ ਦੇ ਮਾਰੇ ਭੱਜ ਗਏ। 

ਦੱਸਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਰੇਲਵੇ ਕਰਮਚਾਰੀ ਬੇਗਨਕੋਡੋਰ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਤਾਇਨਾਤ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਹ ਤੁਰੰਤ ਇੱਥੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਇਨਕਾਰ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਰੇਲ ਗੱਡੀਆਂ ਵੀ ਰੁਕ ਗਈਆਂ, ਕਿਉਂਕਿ ਨਾ ਤਾਂ ਕੋਈ ਯਾਤਰੀ ਡਰ ਕਾਰਨ ਇੱਥੇ ਉਤਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਕੋਈ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਰੇਲਗੱਡੀ ‘ਤੇ ਚੜ੍ਹਨ ਲਈ ਆਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪੂਰਾ ਸਟੇਸ਼ਨ ਹੀ ਸੁੰਨਸਾਨ ਹੋ ਗਿਆ। 

ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਭੂਤ ਦੀ ਗੱਲ ਪੁਰੂਲੀਆ ਜ਼ਿਲ੍ਹੇ ਤੋਂ ਕੋਲਕਾਤਾ ਅਤੇ ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਰੇਲ ਮੰਤਰਾਲੇ ਤੱਕ ਵੀ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਸ ਸਮੇਂ ਜਦੋਂ ਵੀ ਕੋਈ ਰੇਲ ਗੱਡੀ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਤੋਂ ਲੰਘਦੀ ਸੀ ਤਾਂ ਲੋਕੋ ਪਾਇਲਟ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰੇਲਗੱਡੀ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਵਧਾ ਦਿੰਦੇ ਸਨ, ਤਾਂ ਜੋ ਉਹ ਜਲਦੀ ਤੋਂ ਜਲਦੀ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਪਾਰ ਕਰ ਸਕਣ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਟਰੇਨ ‘ਚ ਬੈਠੇ ਲੋਕ ਵੀ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਆਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਸਾਰੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਅਤੇ ਦਰਵਾਜ਼ੇ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੰਦੇ ਸਨ। 

ਹਾਲਾਂਕਿ 42 ਸਾਲ ਬਾਅਦ ਯਾਨੀ ਸਾਲ 2009 ‘ਚ ਪਿੰਡ ਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਕਹਿਣ ‘ਤੇ ਤਤਕਾਲੀ ਰੇਲ ਮੰਤਰੀ ਮਮਤਾ ਬੈਨਰਜੀ ਨੇ ਇਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਖੋਲ੍ਹਿਆ ਸੀ। ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਹੁਣ ਤੱਕ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਕਿਸੇ ਭੂਤ ਦੇ ਨਜ਼ਰ ਆਉਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਲੋਕ ਸੂਰਜ ਡੁੱਬਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਸਟੇਸ਼ਨ ‘ਤੇ ਨਹੀਂ ਰੁਕਦੇ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਇੱਥੇ ਕਰੀਬ 10 ਟਰੇਨਾਂ ਰੁਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਭੂਤਰੇ ਰੇਲਵੇ ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਜੋਂ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹੋਏ ਇਸ ਸਟੇਸ਼ਨ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਈ ਵਾਰ ਸੈਲਾਨੀ ਵੀ ਆਉਂਦੇ ਹਨ।

About admin2

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *